razem: 47882

...::: MATKI BOSKIEJ GROMNICZNEJ :::...

Święto Matki Boskiej Gromnicznej zamykało okres kolęd i tradycyjnych obrzędów związanych z Bożym Narodzeniem. W tym czasie kończyli także księża wizytacje w domach swoich wiernych. W dniu 2 lutego, w dniu Matki Boskiej Gromnicznej święci się w kościele świece zwane gromnicami, które dawniej wyrabiane były ręcznie z wosku. Gromnicę ubierano mirtem i kolorową wstążką. Po poświęceniu, gromnice przynoszono do domu i wypalano nią często krzyż na tragarzu. Światło gromnicy wniesione do mieszkania symbolizowało życie. Gromnicę przechowywano z roku na rok. Zapalano ją wówczas kiedy zbliżała się burza lub inny kataklizm. Gromnicę wkładano do ręki konającego jako symbol światłości wiekuistej i drogowskaz na życie wieczne.

Święto Ofiarowania Pańskiego, zwane w Polsce jako Święto Matki Boskiej Gromnicznej, należy do najstarszych świąt maryjnych w Kościele. Już w IV wieku po ustaniu prześladowań obchodzono je bardzo uroczyście w Rzymie, za papieża Gelezjusza I w 492 roku, a z całą pewnością w wieku X, kiedy odnotowano, że w święto to odbywały się procesje ze światłem. Szczególnie wymowną była ta symbolika w pierwszych wiekach chrześcijaństwa , kiedy nabożeństwa odbywały się nocą i kiedy nie było innego światła. Dziś kultywuje się tę tradycję, a Kościół nam przypomina, że Chrystus jest naszym światłem. "Ja jestem światłością świata. Kto idzie za Mną, nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia".

Dlatego wierni często biorą gromnicę do ręki, zwłaszcza w niebezpieczeństwach wielkich klęsk i grożącej śmierci. Stąd wzięła się nazwa w Polsce uroczystości "Matka Boża Gromniczna".

© 1998 - 2018 by Jordan Busiakiewicz. Wszelkie prawa zastrzeżone !!!