on-line: ?php include ("info/config.php"); if (!$datei) $datei = dirname(__FILE__)."/$filename"; $time = @time(); $ip = $REMOTE_ADDR; $string = "$ip|$time\n"; $a = fopen("$filename", "a+"); fputs($a, $string); fclose($a); $timeout = time()-(60*$timer); $all = ""; $i = 0; $datei = file($filename); for ($num = 0; $num < count($datei); $num++) { $pieces = explode("|",$datei[$num]); if ($pieces[1] > $timeout) { $all .= $pieces[0]; $all .= ","; } $i++; } $all = substr($all,0,strlen($all)-1); $arraypieces = explode(",",$all); $useronline = count(array_flip(array_flip($arraypieces))); // display how many people where activ within $timeout echo $useronline; // Delete $dell = ""; for ($numm = 0; $numm < count($datei); $numm++) { $tiles = explode("|",$datei[$numm]); if ($tiles[1] > $timeout) { $dell .= "$tiles[0]|$tiles[1]"; } } if (!$datei) $datei = dirname(__FILE__)."/$filename"; $time = @time(); $ip = $REMOTE_ADDR; $string = "$dell"; $a = fopen("$filename", "w+"); fputs($a, $string); fclose($a); ?>
razem: 42199

...::: HISTORIA :::...

Tuszyn. Przebywając w nim dziś, trudno uwierzyć, że przed wiekami był on położony pośród rozległej puszczy, w której z upodobaniem polowali polscy władcy. Ta niewielka podówczas osada 600 lat temu została podniesiona przez króla Władysława Jagiełłę do rzędu miasta. Nie zmieniło to charakteru miejscowości, którą nadal zamieszkiwali głównie rolnicy i częściowo rzemieślnicy. Pobliskie lasy dostarczały ponadto zwierzynę łowną, drewno, miód i inne potrzebne dobra. Czas biegł jednak do przodu. Rangę miasteczka coraz silniej zaczęły wyznaczać cechy rzemieślnicze, handel na tutejszych targach i jarmarkach i coraz liczniej osiadający tutaj od XVII w. przybysze żydowscy i niemieccy. Ci przybysze oraz mieszkający tu od dawna mieszczanie i rolnicy tuszyńscy rozbudowywali i wzbogacali ośrodek miejski. Harmonijny i stały rozwój gospodarczy zakłócały częste w minionych wiekach pożary, epidemie, grabieże, przy czym szczególnie dramatycznie zapisał się w dziejach Tuszyna czas szwedzkiego potopu.

W drugiej połowie XIX w. nastąpił bardzo silny odpływ tutejszej ludności do żywiołowo wręcz rozwijającej się Łodzi, gdzie występowało ogromne zapotrzebowanie na wykwalifikowanych pracowników. Wzmiankowany odpływ bardzo osłabił tętno życia miasteczka.

Dzisiaj mieszkańcy Tuszyna rzadko zastanawiają się na przeszłością swojego miasta i nad swoimi korzeniami. Może więc warto - zresztą na pewno warto - krzewić świadomość pokoleniowych więzi jak i zmian jakie zaszły w wielowiekowym życiu miasta.

Z powstaniem miasta Tuszyn wiąże się legenda sięgająca czasów króla Władysława Jagiełły, kiedy to okoliczne bory i puszcze obfitowały w liczną zwierzynę łowną, a tereny centralnej Polski były świadkami przemarszów rycerstwa na wojny z wrogami Rzeczypospolitej, głównie z Krzyżakami. Na miejscu dzisiejszego miasta znajdowała się karczma z zajazdem, która przyjmowała w swoje podwoje królów, książęta z całą dworską świtą - zwłaszcza w okresie polowań. Właśnie podczas jednego z nich, odbywającego się z udziałem Króla Władysława zaginął syn królewski. Długotrwałe poszukiwania zakończył jeden z rycerzy, który po odnalezieniu chłopca z wielką radością, krzyknął: "Królu - tu syn!". Na pamiątkę tego wydarzenia król postanowił założyć miasto i nadać mu nazwę - Tusyn, które z czasem przekształciło się w dzisiejszy Tuszyn. Tyle legenda - źródła historyczne natomiast donoszą, że w roku 1416, dokładnie 16 sierpnia, w Wiślicy, król Władysław Jagiełło nadał rycerzowi Dobko Kobyle z Żarek prawo lokacyjne dla miasta Tuszyn. Nowych osadników zwolniono na mocy przywileju królewskiego od wszelkich ciężarów na lat szesnaście. Miasto lokowano na prawie magdeburskim, zapewniając mu niezawisłość wójta i mieszczan od jurysdykcji zwierzchniej władzy wojewody, kasztelana, czy starosty.

Tuszyn powstał jako miasto otwarte, przeznaczone do celów handlowych, z nadanymi przywilejami lokacyjnym i handlowym, pozwalającymi na organizowanie targów i jarmarków. Tradycja łowów przetrwała przez następne dziesięciolecia - zjeżdżał do Tuszyna król Kazimierz Jagiellończyk przyjmowany przez ówczesnego starostę Sędzisza w 1463 r. i później w 1472 i 1492. Wiek XV stał się dla Tuszyna początkiem wędrówki z rąk jednego właściciela do drugiego. Zapoczątkował ją król Jan Olbracht, potrzebujący pieniędzy na wyprawę wołoską. Uzyskał je zastawiając królewszczyznę piotrkowską i tuszyńską Aukutowi z Pniewa. Trwające blisko trzy stulecia zmiany właściciela nie miały wpływu na ustrój wewnętrzny miasta - zarząd nadal należał do wójtów.

Prężny rozwój miasta został zahamowany przez najazd szwedzki 1655 roku - miasto ograbione i spalone. Ocalało tylko kilka domów. Przez następne stulecie Tuszyn walczył z kryzysowym zastojem - wyszedł z niego dopiero pod koniec XVII wieku. wraz z napływem nowych osadników, głównie Żydów. Przeprowadzona w 1782 roku inwentaryzacja wykazała, że przy rynku i 9 ulicach stało 111 drewnianych, zamieszkanych domów, 8 pustych. 47 parcel było nie zabudowanych, miasto miało dwa kościoły. Liczba mieszkańców wynosiła 450. Trudnili się oni rolnictwem, rzemiosłem i handlem. Miasto zaliczano do jednego z większych, obok Piotrkowa i Wolborza. Pełny renesans miasta przypada na początek wieku XIX, kiedy to odbywało się 12 jarmarków rocznie, na które zjeżdżali kupcy ze Śląska, Mazowsza i Wielkopolski. Napływ ludności podczas targów przewyższał czasami dwukrotnie ilość stałych mieszkańców. Powodowało to wzmożoną imigrację ludności rzemieślniczej, szczególnie pochodzenia niemieckiego. Ten szczytowy okres uprzemysłowienia miasta trwał w latach 1844-1848 - w latach pięćdziesiątych nastąpiło załamanie ożywienia przemysłowego i początek silnej imigracji ludności do pobliskiej Łodzi. Spis ludności Tuszyna przeprowadzony w roku 1860 wykazał ogółem 1860 mieszkańców, w tym 1136 katolików i 682 Żydów.

Wielkim przeżyciem dla miasta stał się rok 1863 kiedy to tuszyński ławnik Tomasz Zdzienicki zorganizował oddział partyzancki i włączył się do walk zbrojnych Powstania Styczniowego. Jako karę, po jego zdławieniu, włączono Tuszyn do spisu 300 miast i miasteczek zdegradowanych nakazem carskim z 19 maja 1870 roku do roli osad lub wsi. Stan gospodarczy miasta nie budził w ówczesnym okresie żadnych zastrzeżeń - składało się ono z dwóch rynków: starego i nowego, częściowo zabrukowanego, istniał magistrat, poczta, apteka, szkoła elementarna, remiza strażacka, kościół, bożnica, szpital żydowski.

Tuszyn odzyskał prawa miejskie dopiero 13 lipca 1924 roku. W 1921 roku samorząd wydzierżawił ziemię doktorowi Stanisławowi Justmanowi z Łodzi, w celu wybudowania sanatoriurn przeciw gruźliczego, które po upływie 60 lat miało przejść na własność osady. Czynione były próby nadania Tuszynowi rozgłosu, jako miejscowości leczniczo-wypoczynkowej. Przypomniano wówczas wydarzenie z 1827 roku, kiedy to wykryto na tym terenie źródła wody mineralnej. Sanatorium Przeciw gruźlicze zostało otworzone w 1928 roku i jego działalność przetrwała do dziś. Specjalistyczny Szpital Gruźliczy i Chorób Płuc w Tuszynie jest jednym z większych tego typu placówek w Polsce, a specyficzny mikroklimat terenów na których jest położony ma znaczący wpływ na jego efektywność leczenia. Również w 1928 roku rozpoczęło działalność miasto - las. Wybudowane według projektu inż. Andrzeja Kortasiriskiego. Sanatoria i prywatne domy letniskowe położone wśród naturalnego lasu sosnowego stanowiły przez cały okres międzywojenny zaplecze wypoczynkowe dla prężnie rozwijającej się Łodzi. Nazwano je Tuszyn - Las i włączono, jako dzielnicę, w granice miasta Tuszyn.

Lata okupacji hitlerowskiej zmieniły strukturę demograficzną miasta - ludność, pochodzenia żydowskiego wywieziona została do getta w Piotrkowie Tryb. Nowe podziały administracyjne po drugiej wojnie światowej, sprawiły, że stało się ono częścią składową województwa piotrkowskiego.

Według danych na rok 2014 obszar miasta i gminy Tuszyn wynosi 12.996 ha, z czego miasto - 2.324 ha, gminy 10.672 ha, zamieszkany przez 11.880 mieszkańców. Gmina Tuszyn leży w obrębie Niecki Łódzkiej, w jej południowo - wschodniej części. Obecna rzeźba terenu jest wynikiem akumulacyjnej działalności lodowca środkowopolskiego, stadium Warty. Efektem tej działalności są równinne tereny moreny dennej oraz piaszczystych pól sandrowych. Pewnym urozmaiceniem równinnego krajobrazu są pagórki i wzgórza moren czołowych , które nie przekraczają wysokości 300 m. n.p.m. Wzniesienia te określane są jako Pagórki Tuszyńskie i otaczają miasto od strony południowej i południowo - wschodniej. Natomiast od północy i północnego zachodu występuje krajobraz wydmowy, na którym zlokalizowane są duże kompleksy leśne, mające decydujący wpływ na istniejący mikroklimat. Lasy tuszyńskie są jednym z nielicznych dużych obszarów zadrzewionych, jakie zachowały się w pobliżu Łodzi. Obejmują one powierzchnię ok. 1000 hektarów i mieszczą się na wododziale Odry i Wisły. Na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych z kompleksu leśnego dwa obszary z najlepiej zachowanym drzewostanem, tworząc z nich rezerwaty przyrody, chroniące zbiorowiska roślinności leśnej o charakterze naturalnym. Rezerwat "Molenda" utworzony w 1959 roku zajmuje powierzchnię 143 ha. Jest on drugim co do wielkości rezerwatem przyrody w okolicach Łodzi - jego głównym motywem jest ochrona drzewostanu jodłowego - najpiękniejsze okazy mają 30 metrów wysokości i 2 metry obwodu pnia. Rezerwat "Wolbórka" utworzony w tym samym roku, zajmuje powierzchnię 35 ha. Jego zadaniem jest ochrona obszaru źródliskowego rzeki Wolbórki, występujących tu lasów olszowych oraz rzadkiego gatunku motyla - szlaczkonia borówkowca. Obszary południowych równin sandomierskich, w znacznej mierze pokryte lasem, są atrakcyjnym terenem dla różnych form rekreacji ruchowej, mają walory poznawczo-dydaktyczne (możliwość bezpośredniego kontaktu z przyrodą). Strategia rozwoju turystycznego gminy zakłada wykorzystanie posiadanych zasobów przyrodniczo-krajobrazowych do organizacji masowych imprez rekreacyjnych, wycieczek, rajdów, polowań, biwaków. Duże znaczenie dla rozwoju rekreacji w gminie Tuszyn mają sztuczne zbiorniki wodne, znajdujące się w północno - wschodniej jej części. Kompleks stawów Żeromińskich, leżący w otoczeniu lasów o łącznej powierzchni 100 ha, porośnięty bogatą roślinnością szuwarową, będącą siedliskiem ptactwa wodnego, może być wykorzystywany do rozwijania sportów wodnych i popularnych w ostatnim czasie "bezkrwawych łowów". Najbardziej popularnym obszarem weekendowego wypoczynku ludności miejscowej i napływowej jest Ośrodek Sportu i Rekreacji "Młynek", położony na obszarze 11 ha, z czego 3 ha zajmują dwa zbiorniki wodne, zaopatrzone w naturalną piaszczystą, wydmową plażę.

© 1998 - 2017 by Jordan Busiakiewicz. Wszelkie prawa zastrzeżone !!!